گواهی https چیست؟ آیا https فاکتور رتبهبندی گوگل است؟
امنیت و اعتماد دو ستون اصلی موفقیت هر وبسایت به شمار میروند. کاربران به طور فزایندهای نسبت به حفظ حریم خصوصی و امنیت اطلاعات خود آگاه شدهاند و انتظار دارند وبسایتها از دادههایشان محافظت کنند. اینجاست که پروتکل HTTPS اهمیت مییابد و نه تنها به عنوان یک سپر امنیتی، بلکه به عنوان نشانهای از اعتبار و حرفهای بودن یک کسبوکار آنلاین ایفای نقش میکند.
HTTPS چیست؟ نگاهی عمیقتر به پروتکل امن وب
HTTPS مخفف عبارت HyperText Transfer Protocol Secure به معنای پروتکل امن انتقال ابرمتن است. در واقع، HTTPS نسخه رمزگذاری شده و امنتر پروتکل HTTP (HyperText Transfer Protocol) محسوب میشود که پروتکل بنیادین برای انتقال دادهها در شبکه جهانی وب است.
حرف S در انتهای HTTPS، بیانگر کلمه Secure یا «ایمن» است و تضمین میکند که ارتباط بین مرورگر کاربر و سرور وبسایت به صورت رمزگذاری شده انجام میشود.
زمانی که از یک وبسایت با پروتکل HTTP بازدید میکنید، اطلاعات مبادله شده بین دستگاه شما و سرور، به صورت متن ساده (Plain Text) منتقل میشوند. این بدان معناست که اگر یک هکر یا فرد سودجو بتواند این ارتباط را رهگیری کند، به راحتی قادر به خواندن و حتی دستکاری دادهها خواهد بود. این دادهها میتواند شامل اطلاعات حساسی مانند نام کاربری، رمز عبور، اطلاعات کارت اعتباری، آدرس، و شماره تلفن باشد. برای مثال، اگر از یک فروشگاه آنلاین که از HTTP استفاده میکند خرید کنید و اطلاعات بانکی خود را وارد نمایید، این اطلاعات در معرض خطر سرقت توسط هکرها قرار میگیرد.
در مقابل، HTTPS با استفاده از یک لایه امنیتی اضافی به نام SSL (Secure Sockets Layer) یا جانشین مدرنتر آن TLS (Transport Layer Security)، این مشکل را حل میکند.
این پروتکلها دادههای ارسالی را قبل از انتقال، رمزنگاری میکنند. بدین ترتیب، حتی اگر هکری موفق به رهگیری اطلاعات شود، با مجموعهای از کاراکترهای درهم و بیمعنی مواجه خواهد شد که بدون داشتن کلید رمزگشایی، قابل فهم نیستند. این کلید رمزگشایی تنها در اختیار سرور وبسایت و مرورگر کاربر قرار دارد.
1: HTTPS چیست؟ نگاهی عمیقتر به پروتکل امن وب
فرایند برقراری یک اتصال امن HTTPS به شرح زیر است:
- SSL/TLS Handshake (دستدهی): هنگامی که مرورگر شما میخواهد به یک وبسایت امن متصل شود، ابتدا یک فرایند Handshake رخ میدهد. در این مرحله، مرورگر از سرور درخواست میکند تا هویت خود را اثبات کند.
- ارائه گواهینامه سرور: سرور وبسایت، گواهینامه SSL/TLS خود را به مرورگر ارسال میکند. این گواهینامه حاوی اطلاعاتی مانند نام دامنه، نام سازمان مالک، و کلید عمومی (Public Key) سرور است و توسط یک مرجع صدور گواهینامه (Certificate Authority - CA) معتبر صادر شده است.
- تأیید گواهینامه: مرورگر، اعتبار گواهینامه را با بررسی امضای دیجیتال CA و تاریخ انقضای آن بررسی میکند.
- ایجاد کلید جلسه (Session Key): پس از تأیید هویت سرور، مرورگر و سرور با استفاده از کلید عمومی سرور، یک کلید نشست (Session) متقارن و یکتا ایجاد میکنند. این کلید برای رمزنگاری و رمزگشایی تمام دادههایی که در طول آن نشست (Session) مبادله میشوند، به کار میرود.
- ارتباط امن: پس از این مراحل، یک کانال ارتباطی امن و رمزگذاری شده بین مرورگر و سرور برقرار میشود و تبادل اطلاعات آغاز میگردد.
وبسایتهایی که از HTTPS استفاده میکنند، معمولاً با نمایش یک نماد قفل بسته در کنار نوار آدرس مرورگر و شروع آدرس URL با "https://" مشخص میشوند. این نشانهها به کاربران اطمینان میدهند که ارتباط آنها با وبسایت امن است.
چرا باید از HTTPS استفاده کنیم؟ مزایای کلیدی پروتکل امن
استفاده از HTTPS فراتر از یک توصیه فنی است؛ امروزه یک ضرورت برای تمامی وبسایتها، از وبلاگهای شخصی گرفته تا فروشگاههای بزرگ آنلاین و سازمانها محسوب میشود. دلایل متعددی برای این اهمیت وجود دارد:
۲: مزایای کلیدی HTTPS
۱. افزایش امنیت وبسایت و حفاظت از دادهها
مهمترین و واضحترین مزیت HTTPS، تضمین امنیت دادههای کاربران است. با رمزنگاری اطلاعات، HTTPS از شنود و دستکاری دادهها در طول مسیر انتقال بین کاربر و سرور جلوگیری میکند. این امر به ویژه برای وبسایتهایی که اطلاعات حساسی مانند مشخصات فردی، اطلاعات ورود به حساب کاربری، و جزئیات پرداختهای مالی را جمعآوری و پردازش میکنند، حیاتی است.
HTTPS به طور مؤثری در برابر حملات متداول مانند Man-in-the-Middle (MitM)، که در آن مهاجم ارتباط بین دو طرف را رهگیری و کنترل میکند، و همچنین حملات فیشینگ (که کاربران را به صفحات جعلی برای سرقت اطلاعات هدایت میکنند) محافظت ایجاد میکند.
۲. افزایش اعتماد کاربران
نماد قفل در نوار آدرس مرورگر و عبارت "https" در ابتدای URL، به سرعت به کاربران نشان میدهد که وبسایت مورد نظر امن است. این نمادهای بصری اعتماد کاربران را به طور قابل توجهی افزایش میدهند. کاربرانی که احساس امنیت بیشتری کنند، تمایل بیشتری به تعامل با وبسایت، ارائه اطلاعات شخصی، و انجام تراکنشهای آنلاین خواهند داشت. در مقابل، مرورگرهای مدرن، وبسایتهای فاقد HTTPS را به عنوان "ناامن" علامتگذاری میکنند که میتواند باعث افزایش نرخ پرش (Bounce Rate) شود.
۳. بهبود سئو و رتبهبندی وبسایت در گوگل
گوگل به طور رسمی اعلام کرده است که HTTPS را به عنوان یک سیگنال رتبهبندی در نظر میگیرد. اگرچه این سیگنال ممکن است در ابتدا "ضعیف" توصیف شده باشد، اما اهمیت آن در حال افزایش است. گوگل به تجربه کاربری اهمیت ویژهای میدهد و امنیت بخشی از یک تجربه کاربری خوب است.
بنابراین، وبسایتهایی که از HTTPS استفاده میکنند، ممکن است از یک مزیت جزئی در نتایج جستجو نسبت به رقبای ناامن خود برخوردار شوند، به خصوص زمانی که سایر فاکتورهای رتبهبندی مشابه باشند.
3: بهبود سئو؛ از مزیت های فعالسازی https
۴. حفظ حریم خصوصی کاربران
HTTPS نه تنها از محتوای اطلاعات مبادله شده محافظت میکند، بلکه از حریم خصوصی فعالیتهای کاربران نیز صیانت میکند. این پروتکل مانع از آن میشود که اشخاص ثالث، مانند ارائهدهندگان خدمات اینترنتی (ISP) یا اپراتورهای شبکههای Wi-Fi عمومی، بتوانند به راحتی صفحات بازدید شده توسط کاربر یا اطلاعات وارد شده در فرمها را مشاهده کنند. این امر به ویژه در حفظ اطلاعاتی مانند تاریخچه جستجو و رفتار آنلاین کاربر اهمیت دارد.
۵. حفظ اطلاعات ترافیک Referral
هنگامی که ترافیک از یک وبسایت HTTPS به یک وبسایت HTTP منتقل میشود، اطلاعات ارجاعی (Referral Data) اغلب از بین میرود. به علاوه، در ابزارهای تحلیلی مانند گوگل آنالیتیکس، این ترافیک به عنوان ترافیک مستقیم (Direct) ثبت میشود. با استفاده از HTTPS در وبسایت خود، اطمینان حاصل میکنید که دادههای ارجاعی ارزشمند از سایر وبسایتهای امن (که اکثر وب را تشکیل میدهند) به درستی ثبت میشوند. در نتیجه، شما میتوانید منابع ترافیک خود را با دقت بیشتری تحلیل کنید.
۶. امکان استفاده از پروتکلها و فناوریهای نوین وب
بسیاری از فناوریها و پروتکلهای جدید وب که به بهبود عملکرد، سرعت و امنیت کمک میکنند، نیازمند استفاده از HTTPS هستند. برای مثال، پروتکل HTTP/2 که سرعت بارگذاری صفحات را به طور قابل توجهی افزایش میدهد، توسط اکثر مرورگرها تنها بر روی اتصالات HTTPS پشتیبانی میشود.
همچنین، ویژگیهای مدرن مرورگر مانند Service Workers (برای قابلیتهای آفلاین و Push Notifications)، Geolocation API، و دسترسی به سختافزارهایی مانند دوربین و میکروفون، معمولاً نیازمند یک بستر امن HTTPS هستند. پیادهسازی AMP (Accelerated Mobile Pages) نیز برای بهینهسازی سایت در نسخه موبایل، نیازمند ارتباط امن SSL است.
4: امکان استفاده از پروتکلها و فناوریهای نوین وب با https
آیا HTTPS فاکتور رتبهبندی گوگل است؟
پاسخ کوتاه، بله است. گوگل از سال ۲۰۱۴ به طور رسمی اعلام کرد که استفاده از HTTPS را به عنوان یکی از سیگنالهای رتبهبندی در الگوریتمهای جستجوی خود در نظر میگیرد. این تصمیم در راستای تلاش گوگل برای ایجاد یک وب امنتر برای همه کاربران گرفته شد.
در ابتدا، گوگل HTTPS را یک "سیگنال ضعیف" (lightweight signal) توصیف کرد که کمتر از ۱٪ از جستجوهای جهانی را تحت تأثیر قرار میداد و بیشتر به عنوان یک "tie-breaker" عمل میکرد. این بدان معناست که اگر دو وبسایت از نظر سایر فاکتورهای سئو (مانند کیفیت محتوا، لینکسازی، سرعت سایت و غیره) وضعیت مشابهی داشته باشند، وبسایتی که از HTTPS استفاده میکند، ممکن است رتبه بهتری کسب کند.
با این حال، اهمیت HTTPS به عنوان یک فاکتور سئو در طول زمان افزایش یافته است. گوگل به طور مداوم بر اهمیت امنیت تأکید کرده و کاربران را تشویق به استفاده از وبسایتهای امن نموده است. مرورگر کروم، که سهم بازار قابل توجهی دارد، شروع به علامتگذاری وبسایتهای HTTP به عنوان "Not Secure" (ناامن) کرد. این هشدار به طور مستقیم بر تجربه کاربری تأثیر میگذارد و میتواند منجر به کاهش اعتماد کاربران و افزایش نرخ پرش شود، که هر دو به طور غیرمستقیم بر سئو تأثیر منفی دارند.
بنابراین، در حالی که HTTPS به تنهایی نمیتواند تضمینکننده رتبههای برتر در گوگل باشد و عواملی مانند کیفیت و ارتباط محتوا همچنان نقش اصلی را ایفا میکنند، عدم استفاده از آن میتواند به ضرر وبسایت شما تمام شود. اگر یک نتیجه مرتبط با جستجوی کاربر در سایتی با HTTP باشد، به احتمال زیاد این سایت از سایتهای دارای HTTPS در رتبههای بالاتری قرار نخواهد گرفت، مگر اینکه محتوای آن به طور استثنایی برتر باشد. امروزه، با توجه به اینکه اکثر وبسایتهای معتبر به HTTPS مهاجرت کردهاند، استفاده از این پروتکل دیگر یک مزیت رقابتی نیست، بلکه یک استاندارد ضروری است.
گوگل به صراحت بیان کرده است که با استفاده از پروتکل HTTPS میتوانید تغییرات، هرچند کوچک، را در جایگاه سایت خود احساس کنید. بنابراین، اگرچه ممکن است تأثیر آنی و شگرفی در رتبهبندی نداشته باشد، عدم استفاده از آن میتواند به مرور زمان به اعتبار و جایگاه وبسایت شما لطمه بزند.
5: آیا HTTPS فاکتور رتبهبندی گوگل است؟
انواع گواهینامه SSL/TLS: کدام یک برای شما مناسب است؟
برای فعالسازی HTTPS در وبسایت خود، نیاز به تهیه و نصب یک گواهینامه SSL/TLS دارید. این گواهینامهها توسط مراجع صدور گواهینامه (Certificate Authorities - CAs) صادر میشوند. CAها سازمانهای معتبری هستند که هویت مالک دامنه (و در برخی موارد، سازمان) را قبل از صدور گواهینامه تأیید میکنند. انواع مختلفی از گواهینامههای SSL/TLS وجود دارد که بر اساس سطح اعتبارسنجی و پوشش دامنه متفاوت هستند:
گواهینامه اعتبارسنجی دامنه (DV - Domain Validated)
این گواهینامهها برای وبلاگها و کسبوکارهای کوچک مناسب هستند. خوشبختانه امروزه بسیاری از سرویسهای میزبانی و پلتفرمهای جدید این فرآیند را خودکار کردهاند. برای مثال، تمام فروشگاههای ساخته شده با فروشگاه ساز شاپفا به صورت خودکار و رایگان به گواهینامه SSL مجهز میشوند. این یعنی کاربران شاپفا بدون نیاز به هیچگونه دانش فنی یا پرداخت هزینه اضافی، از همان ابتدا یک فروشگاه امن با پروتکل HTTPS در اختیار دارند. پس میتوانند با خیال راحت اعتماد مشتریان خود را جلب کنند.
گواهینامه اعتبارسنجی سازمانی (OV - Organization Validated)
برای دریافت گواهینامه OV، مرجع صدور گواهینامه علاوه بر تأیید مالکیت دامنه، اطلاعات کسبوکار یا سازمان متقاضی را هم بررسی و تأیید میکند (مانند نام قانونی سازمان، آدرس فیزیکی و غیره). این فرایند اعتبارسنجی طولانیتر و دقیقتر از DV است. گواهینامههای OV سطح بالاتری از اعتماد را برای کاربران فراهم میکنند، زیرا اطلاعات تأیید شده سازمان در جزئیات گواهینامه قابل مشاهده است. این نوع گواهینامه برای وبسایتهای تجاری، فروشگاههای آنلاین متوسط، و سازمانهایی که میخواهند اعتبار بیشتری به کاربران خود نشان دهند، توصیه میشود.
6: انواع گواهینامه SSL/TLS
گواهینامه اعتبارسنجی گسترده (EV - Extended Validation)
گواهینامه EV بالاترین سطح اعتبارسنجی و اعتماد را ارائه میدهد. فرایند اعتبارسنجی برای EV بسیار دقیق و سختگیرانه است و شامل بررسیهای کامل قانونی، فیزیکی و عملیاتی سازمان متقاضی میشود. وبسایتهایی که از گواهینامه EV استفاده میکنند، معمولاً با نمایش نام سازمان تأیید شده در کنار نوار آدرس مرورگر (اغلب با رنگ سبز، هرچند این نمایش در مرورگرهای جدید تغییر کرده است) مشخص میشوند. این نشانه بصری قوی، اعتماد بالایی را در کاربران ایجاد میکند. بنابراین، برای بانکها، مؤسسات مالی، فروشگاههای آنلاین بزرگ، و هر وبسایتی که اطلاعات بسیار حساس کاربران را مدیریت میکند، ایدهآل است.
گواهینامههای Wildcard و SAN (Multi-Domain)
علاوه بر سطوح اعتبارسنجی، گواهینامهها میتوانند از نظر پوشش دامنه نیز متفاوت باشند:
- گواهینامه Wildcard SSL: این نوع گواهینامه به شما امکان میدهد یک دامنه اصلی و تعداد نامحدودی از زیردامنههای (subdomains) آن را با یک گواهینامه امن کنید. برای مثال، یک گواهینامه Wildcard برای `*.example.com` میتواند `www.example.com`، `blog.example.com`، `shop.example.com` و غیره را پوشش دهد.
- گواهینامه SAN (Subject Alternative Name) یا Multi-Domain SSL: این نوع گواهینامه به شما امکان میدهد چندین نام دامنه متفاوت (و زیردامنههای آنها) را با یک گواهینامه واحد امن کنید. برای مثال، میتوانید `example.com`، `example.org`، `anotherdomain.net` و `sub.example.com` را با یک گواهینامه SAN پوشش دهید.
نکته مهم در مورد تأثیر نوع SSL بر سئو: از نظر فنی، سطح رمزگذاری در تمام گواهینامههای SSL (DV، OV، EV) یکسان است. بنابراین، نوع گواهینامه SSL به خودی خود تأثیر مستقیمی بر رتبهبندی سئو ندارد. آنچه برای گوگل اهمیت دارد، وجود یک اتصال امن HTTPS است، نه لزوماً نوع گواهینامه. با این حال، گواهینامههای OV و به ویژه EV میتوانند با افزایش اعتماد کاربران، به طور غیرمستقیم بر معیارهایی مانند نرخ تبدیل و کاهش نرخ پرش تأثیر مثبت بگذارند که در نهایت میتواند برای سئو مفید باشد.
7: آشنایی با انواع گواهینامه SSL/TLS
چالشهای استفاده از HTTPS
در حالی که مزایای HTTPS بسیار زیاد است، پیادهسازی آن میتواند با چالشهایی نیز همراه باشد، به خصوص برای وبسایتهای قدیمیتر یا پیچیدهتر:
- کاهش جزئی سرعت سایت (در صورت عدم بهینهسازی): فرایند رمزنگاری و رمزگشایی دادهها در HTTPS به طور ذاتی نیازمند پردازش بیشتری نسبت به HTTP است. اگرچه این سربار پردازشی (overhead) با سختافزارهای مدرن و پروتکلهایی مانند HTTP/2 بسیار ناچیز است، اما اگر وبسایت شما از ابتدا با مشکلات سرعت مواجه بوده، ممکن است پس از مهاجرت به HTTPS، کاهش سرعت بیشتری را تجربه کنید. بنابراین، بهینهسازی سرعت لود سایت قبل و بعد از فعالسازی HTTPS اهمیت دارد.
- هزینه سالانه (برای گواهینامههای پولی): در حالی که گواهینامههای DV رایگان مانند Let's Encrypt به طور گسترده در دسترس هستند، گواهینامههای OV و EV و همچنین برخی گواهینامههای Wildcard و SAN معمولاً هزینهبر هستند و نیاز به تمدید سالانه دارند. این هزینه میتواند برای برخی کسبوکارهای کوچک سنگین باشد.
- نیاز به تخصص و زمان کافی برای انتقال: مهاجرت یک وبسایت موجود از HTTP به HTTPS، به ویژه برای سایتهای بزرگ با محتوای زیاد و ساختار پیچیده، یک فرایند فنی است که نیازمند دقت و دانش تخصصی است. اشتباه در پیکربندی ریدایرکتها، مدیریت لینکهای داخلی، یا بروز مشکل محتوای ترکیبی (Mixed Content) میتواند منجر به از دست دادن ترافیک، مشکلات سئو، یا تجربه کاربری نامطلوب شود. توصیه میشود وبسایتهای بزرگ این انتقال را به صورت مرحلهای انجام دهند.
8: چالشهای استفاده از HTTPS
نحوه انتقال از HTTP به HTTPS: گامهای کلیدی
مهاجرت صحیح از HTTP به HTTPS برای حفظ سئو و تجربه کاربری بسیار مهم است. در اینجا مراحل کلیدی این فرایند آورده شده است:
- تهیه و نصب گواهینامه SSL/TLS: اولین قدم، خرید یا دریافت یک گواهینامه SSL مناسب از یک مرجع صدور گواهینامه معتبر و نصب آن بر روی سرور وبسایت شماست. بسیاری از شرکتهای هاستینگ یا پلتفرم های سایت ساز مثل شاپفا این فرایند را تسهیل میکنند یا گواهینامههای رایگان ارائه میدهند.
- تهیه نسخه پشتیبان (Backup) از سایت: قبل از انجام هرگونه تغییرات عمده، حتماً یک نسخه پشتیبان کامل از وبسایت خود تهیه کنید تا در صورت بروز مشکل، امکان بازگردانی اطلاعات وجود داشته باشد.
- پیکربندی ریدایرکتهای ۳۰۱: این مهمترین بخش انتقال است. باید تمام آدرسهای HTTP وبسایت خود را به آدرسهای HTTPS معادل با استفاده از ریدایرکت دائمی ۳۰۱ منتقل کنید. این شامل صفحه اصلی، تمام صفحات داخلی، و نسخههای با www و بدون www دامنه میشود. انجام ریدایرکت ۳۰۱ به موتورهای جستجو اعلام میکند که آدرس به طور دائم تغییر کرده و اعتبار و رتبه آدرس قدیمی باید به آدرس جدید منتقل شود. عدم انجام صحیح ریدایرکتها میتواند منجر به مشکل محتوای تکراری (Duplicate Content) شود.
- بهروزرسانی لینکهای داخلی: تمام لینکهای داخلی در محتوای وبسایت (شامل لینکها در مقالات، صفحات محصولات، منوها، فوتر و غیره) باید به نسخه HTTPS تغییر کنند. این شامل لینک به تصاویر، فایلهای CSS، اسکریپتهای جاوا اسکریپت و سایر منابع نیز میشود.
- بررسی و رفع مشکل محتوای ترکیبی (Mixed Content): محتوای ترکیبی زمانی رخ میدهد که یک صفحه HTTPS، منابعی (مانند تصاویر، اسکریپتها، یا فایلهای CSS) را از طریق HTTP بارگذاری کند. این امر امنیت صفحه را ضعیف میکند و میتواند منجر به نمایش هشدار در مرورگر یا عدم نمایش صحیح صفحه شود. باید تمام این منابع را به HTTPS بهروزرسانی کنید.
- بهروزرسانی تگهای کنونیکال (Canonical Tags): اگر از تگهای کنونیکال (`rel="canonical"`) برای مشخص کردن نسخه ارجح یک صفحه استفاده میکنید، مطمئن شوید که آدرسهای موجود در این تگها به نسخه HTTPS اشاره دارند.
- بهروزرسانی نقشه سایت (Sitemap): آدرسهای موجود در نقشه سایت XML خود را بهروزرسانی کرده و نسخه جدید با آدرسهای HTTPS را به موتورهای جستجو (مانند گوگل سرچ کنسول) معرفی کنید.
- بهروزرسانی فایل Robots.txt: اگر مسیر نقشه سایت در فایل `robots.txt` شما ذکر شده است، آن را بهروزرسانی کنید.
- ثبت نسخه HTTPS در ابزارهای وبمستر (مانند گوگل سرچ کنسول): نسخه HTTPS وبسایت خود را به عنوان یک Property جدید در گوگل سرچ کنسول (و سایر ابزارهای مشابه مانند Bing Webmaster Tools) ثبت و تأیید کنید. با این کار میتوانید روی عملکرد نسخه امن سایت خود نظارت داشته باشید.
- بهروزرسانی تنظیمات در گوگل آنالیتیکس: آدرس پیشفرض (Default URL) وبسایت خود را در تنظیمات گوگل آنالیتیکس به HTTPS تغییر دهید تا دادههای ترافیک به درستی جمعآوری شوند.
- بهروزرسانی لینکها در شبکههای اجتماعی و کمپینهای تبلیغاتی: لینکهای وبسایت خود را در پروفایلهای شبکههای اجتماعی، کمپینهای ایمیل مارکتینگ، و تبلیغات آنلاین (مانند Google Ads) به نسخه HTTPS بهروزرسانی کنید.
- بهروزرسانی فایل Disavow (در صورت استفاده): اگر قبلاً از ابزار Disavow گوگل برای رد کردن بکلینکهای اسپم استفاده کردهاید، باید این فایل را برای نسخه HTTPS سایت خود نیز آپلود کنید.
- نظارت و بررسی: پس از انتقال، به دقت عملکرد وبسایت، گزارشهای گوگل سرچ کنسول (به ویژه بخش Coverage و HTTPS)، و ترافیک سایت را برای شناسایی و رفع هرگونه مشکل احتمالی نظارت کنید.
9: نحوه انتقال از HTTP به HTTPS: گامهای کلیدی
چگونه متوجه شویم سایتی HTTPS دارد؟
تشخیص اینکه یک وبسایت از پروتکل امن HTTPS استفاده میکند بسیار ساده است. به موارد زیر در مرورگر خود توجه کنید:
- پیشوند URL: آدرس وبسایت با
https://شروع میشود به جایhttp://. - نماد قفل: یک علامت قفل بسته در کنار نوار آدرس مرورگر (معمولاً سمت چپ URL) نمایش داده میشود. با کلیک بر روی این نماد، اطلاعاتی در مورد امنیت اتصال و گواهینامه SSL سایت نمایش داده میشود، مانند عبارت "Connection is secure" (اتصال امن است).
- عدم نمایش هشدار "Not Secure": مرورگرهای مدرن، سایتهای HTTP را با برچسب "Not Secure" یا هشدار مشابه مشخص میکنند. عدم وجود این هشدار (و وجود نماد قفل) نشاندهنده استفاده از HTTPS است.
مهم است که گواهی SSL برای تمام صفحات سایت فعال باشد، نه فقط برای صفحات حساس مانند صفحه ورود یا پرداخت. گوگل انتظار دارد کل وبسایت از طریق HTTPS ارائه شود.
نتیجه گیری
پروتکل HTTPS با رمزنگاری ارتباطات، امنیت دادههای کاربران و حریم خصوصی آنها را تضمین کرده و اعتماد آنها را به وبسایت افزایش میدهد. از آن طرف، گوگل هم HTTPS را به عنوان یک فاکتور رتبهبندی مثبت در نظر میگیرد. به همین دلیل استفاده از آن برای تمامی وبسایتها به یک ضرورت تبدیل شده است تا از هشدارهای امنیتی مرورگرها و لطمه به اعتبار آنلاین جلوگیری شود.
